Modern Art is één van mijn favoriete spellen. Een spel, dat ik ook vaak speel met mensen, die nog niet zo vaak spellen hebben gespeeld.

Het spel is gemaakt door Reiner Knizia, onderhand een beroemd spellenauteur met al zo'n 100 spellen op zijn naam. Hij was o.a. verantwoordelijk voor Afrika en Euphraat&Tigris, maar ik vind Modern Art nog altijd zijn beste, een spel dat dan ook met de Duitse Spellenprijs 1993 is bekroond. Terecht.

In dit spel is iedereen een kunsthandelaar die zoveel mogelijk geld probeert te verdienen (verrassend concept). Daartoe mag iedere speler tijdens zijn of haar beurt een kunstwerk te koop aanbieden uit de collectie, die de speler aan het begin van het spel ontvangt. De andere spelers willen zo'n kunstwerk best kopen, omdat het kunstwerk later geld kan opleveren.

Het spel bestaat uit vier rondes. Aan het eind van de eerste ronde wordt voor schilderijen van de populairste schilder een bonus uitgekeerd van 30.000 pieken. Een schilder is natuurlijk populairder naarmate er meer schilderijen van hem of haar worden verkocht. Overigens krijg je die bonus alleen voor schilderijen, die je die ronde hebt gekocht en die je open voor je hebt liggen, niet voor de nog onverkochte schilderijen, die je nog bedekt in je hand hebt. Voor de op één na populairste schilder is dat 20.000 en voor nummer drie 10.000 per schilderij. Bij gelijkspel hebben schilderijen van artiesten, waarvan er iets minder schilderijen te verkrijgen zijn, een voordeel. Dus als er een schilderij aangeboden wordt van een schilder, waarvan jij denkt, dat hij bij de eerste drie eindigt, dan heb je daar best wel wat geld voor over. Als de bonussen zijn verdeeld worden alle schilderijen, die die ronde zijn verkocht, uit het spel verwijderd.

Dan start de volgende ronde. In de volgende ronde worden weer bonussen van 30.000, 20.000 en 10.000 uitgedeeld. Echter, als zo'n schilder in een vorige beurt ook al in de prijzen viel, dan wordt de oude bonus bij de nieuwe opgeteld. En dat werkt in de volgende ronde weer zo. Valt een schilder in drie ronden in de prijzen, dan worden die kunstwerken dus heel veel waard.
Een ronde bestaat uit een wisselend aantal beurten. Om de beurt biedt een speler een kunstwerk te koop aan, totdat van een bepaalde artiest/schilder het vijfde kunstwerk ter tafel verschijnt. Dat laatste kunstwerk wordt niet meer verkocht, maar de schilder is wel meteen de populairste artiest van die ronde.
Een heel leuk aspect van het spel is dat je bij het begin van het spel een handvol schilderijen in handen krijgt met daarbij de manier waarop je ze moet verkopen. Dat kan op de volgende manieren:

	per opbod: de normale veiling
	dichte vuist: iedereen neemt een onbekende stapel geld in zijn handen
	een rondje overtreffend bieden : iedereen krijgt op zijn beurt een keer de kans om te bieden
	vast bod: de verkoper biedt een schilderij voor een bepaald bedrag aan, dat iedereen op zijn beurt kan aannemen of weigeren.
	een dubbele verkoop.

In het spel verdien je dus op twee manieren geld. Allereerst door het verkopen van kunstwerken en pas daarna door het halen van bonussen. Het op het juiste moment verkopen van het juiste kunstwerk is belangrijk. In ieder geval vele malen belangrijker dan het halen van de bonussen. Immers, als je een schilderij in de aanbieding hebt, waarvan al duidelijk is, dat die schilder die ronde bij de eerste drie hoort, dan wordt daar natuurlijk goed voor geboden.
Daarentegen is de winstmarge van de koper door te verdienen bonussen meestal veel kleiner en vaak is de verkoopprijs maar net iets minder als de te verwachten opbrengst. Zolang de geboden prijs ver onder de te verwachten bonus ligt is er altijd wel iemand, die hoger biedt en met minder marge genoegen neemt.

Bij de start van het spel krijg je een ruime hand vol kaarten. Die kaarten stellen schilderijen voor. Die mag je één voor één te koop aanbieden. Het eerste kunstwerk van een bepaalde schilder dat te koop aangeboden wordt is vaak nog niet zoveel waard. Naarmate een schilder in verhouding tot de anderen populairder wordt, dan worden zijn schilderijen steeds meer waard. Het is duidelijk, dat iedereen op zoek gaat naar trendgevoelige schilderijen om te verkopen. Overigens, je mag een schilderij van jezelf kopen. Het geld verdwijnt dan niet in je eigen zak, maar in de bank. Dat is dus bijna nooit slim, want je loopt dan die verkoopinkomsten mis.
Verder is het aanbieden van het vijfde kunstwerk van dezelfde schilder bijna nooit leuk, want die wordt niet verkocht. Weer een beurt voorbij zonder inkomsten. Soms echter moet je wel om de gedane investeringen te gelde te maken.

Ik vind het een leuk spel. Op een schaal van 0 tot 10 een ruime 8. Met name het bieden en de verschillende biedvormen zijn erg leuk. Verder is het leuk om steeds te moeten inschatten hoelang je bepaalde interessante kaartjes vast moet houden. Met name zijn er in het spel zogenaamde dubbele kaartjes, waarbij twee kaartjes in een keer aangeboden worden. Je mag dan twee kaartjes tegelijkertijd verkopen en bovendien zien de anderen wel brood in je handel omdat met twee meteen al een trend is gezet. Dat vind ik erg leuk.

Cycloop