History of the World, ook wel bekend als Empire, is afkomstig uit het Angelsaksische gedeelte van de spelletjeswereld. En aangezien er uit dat gedeelte van de wereld wel vaker iets komt wat de moeite waard is, zijn we het eens nader gaan bekijken. Hier een introductie van History of the World.

Waar lijkt het op?

History of the World doet een beetje denken aan Brittania. Waar Brittania begint met de inval van de Romeinen en eindigt met Willem de Veroveraar, begint de History of the World met het opbloeien van de Sumerische beschaving in Mesopotamie en eindigt het met de expansiedrift van Duitsland en Japan zo rond het midden van onze eigen eeuw.
Net als in Brittania kan het mislukken van het ene volk direct de volgende ronde worden weggespoeld met het zoet van een nieuw te stichten wereldrijk.

Waar gaat het om?

De History of the World wordt verspeeld in 7 rondes. In iedere ronde wordt één tijdperk verspeeld. In ieder tijdperk speelt men met een volk, die in dat tijdperk een toonaangevende rol speelde. Met dat volk kunnen victory points gescoord worden. En uiteindelijk wint verrassend genoeg de speler met de meeste victory points.
Victory points zijn te verdienen per continent (China, India, Noord Europa, Midden Oosten, etc.). Per continent zijn er tussen de 0 en 4 punten te verdienen afhankelijk van het belang van dat continent in het betreffende tijdperk. Zo is Noord-Amerika lange tijd 0 punten waard, totdat de eerste Viking bij Newfoundland voet aan wal zet, waarna het gedurende het spel oploopt naar 3 punten.

De victory points in een continent krijgt men voor het aanwezig zijn van één van je volken in dat continent. Een meerderheid in een continent met een minimum van drie gebieden levert dubbele punten op. Het hele continent in bezit hebben levert zelfs driedubbele punten op. Bij het tellen van de vp's wordt geen onderscheid gemaakt tussen de verschillende volken van dezelfde kleur. Hebben de Spanjaarden en de Inka's samen heel Zuid-Amerika in hun bezit en het zijn beide jouwvolken, dan krijg je driedubbele punten voor Zuid-Amerika. Overigens is dit laatste voorbeeld geen reeel voorbeeld aangezien de lnka's en de Spaanse kolonisatie in hetzelfde tijdperk vallen en je zoals gezegd maar een volk per tijdperk krijgt. Tot slot zijn er de bonussen. Bonussen krijg je voor hoofdsteden en belangrijke monumenten. De eerste twee spreken voor zichzelf. De monumenten worden opgericht door een volk, dat twee zogenaamde "monumenten sites" weet te veroveren. Deze monumenten sites zijn her en der op het bord te vinden (Tibet, Londen, Spanje, Gizeh). Het op te richten monument is naar eigen inzicht. De Eiffeltoren in Egypte, de pyramides in Tibet, allemaal geen probleem.

Wanneer wordt er gescoord?

Dit is één van de belangrijkste regels in het spel. Je scoort aan het einde van je eigen beurt. Als je nou slim bent en je hebt net een goede beurt gehad, dan zorg je, dat je de volgende beurt het eerst aan de beurt komt, als je dat tenminste in de hand hebt. Dan scoort die goede beurt namelijk twee keer!!!

Wie speelt welk volk?

Zoals gezegd, the History of the World is opgedeeld in 7 tijdperken. In ieder tijdperk zijn er zo'n 7 à 8 volken. Iedere speler speelt één volk uit ieder tijdperk. Allereerst krijgt de speler, die tot dan toe de minste victory points heeft een volk. Deze speler mag beslissen of hij of zij dit volk houdt, of dat dit volk doorgeschoven wordt naar een andere speler. Daarbij mag hij of zij ook beslissen welke andere speler dat volk moet spelen. Daarna is de speler met de op één na slechtste positie enzovoorts. Iedere speler krijgt zo een volk.
Volken zijn er in alle soorten en maten. Er zijn verschrikkelijk goede bij, zoals de Mongolen van Djenghis Khan, de Romeinen en op het eind het British Empire en er zijn ook een paar hele slechte bij, zoals de Inka's, die meteen onder de voet worden gelopen door de Portugezen, de Spanjaarden of de Engelsen. Ook een hele slechte vond ik Japan, die niet verder komt als de Japanse archipel, Korea en Mansjoekwo en bovendien pas op het allerlaatst, zodat het maar één keer scoort.

De meerderheid van de volken zijn middenklassers waarvan het moeilijk is om te beslissen of je ze moet nemen of niet. Daarbij zijn de volgende factoren van belang. Allereerst is het prettig als je nieuwe volk in een werelddeel opereert, waar je nog geen belangen had. Dat levert makkelijk punten op en kan ook gedurende langere perioden punten opleveren. Een nog veel belangrijkere factor is de volgorde van de volken. Ieder volk heeft een vooraf vastgesteld moment, dat ze het wereldtoneel betreden. Echter, als je bijvoorbeeld met zijn vieren speelt, dan komt maar de helft van de volken op het bord. Heb je dus volk nummer drie in je hand, dan kan dat betekenen dat je als eerste aan de beurt bent, maar dat kan ook betekenen dat je als derde aan de beurt bent.

Voorbeeld. Je hebt je dag en je krijgt de Romeinen. De Romeinen zijn één van de laatste volken in hun tijdperk. Je verovert het hele Middellandse Zeegebied wat destijds het centrum van de wereld was en je scoort als een beest. Wanneer je dan in het volgende tijdperk als eerste aan de beurt bent, dan wordt die beestachtige score alleen nog maar erger. Ook in dit spel krijg je al snel de pest aan de Romeinen.
Overigens, in onze partij kreeg de speler met de Romeinen in latere tijdperken Japan en de Inka's en was ondanks doordacht spel kansloos voor de overwinning. Nog een voorbeeld. Je krijgt in het stenen tijdperk de Chinese Shang-dynastie, je verovert vrijwel geheel China en stukken van Indo-China. Dan blijkt dat de Chinese dynastien in de daaropvolgende tijdperken of niet getrokken te worden of in jouw eigen handen vallen. Dat scoort.

Overeenkomsten tussen het spel en de geschiedenis.

In het algemeen volgt het spel de geschiedenis vrij strikt, maar niet alle volken komen op het bord. Als bijvoorbeeld de Romeinen niet komen valt er in één keer een enorm vacuüm in het Middellandse Zeegebied. Heel leuk vond ik het landen van de Vikingen in Noord-Amerika en op Sardinie. Maar anderzijds vond ik het anachronistische opstomen van de Mongolen in India ook wel weer leuk.
Volken zijn alleen in hun eigen tijdperk actief. Ze veroveren een gebied en blijven daar de rest van het spel staan totdat ze er door een volgende generatie afgemept worden. Dus geen bevolkingaanwas, geen tactisch terugtrekken in de bergen of iets dergelijks. Hier ben ik, hier blijf ik. Tot overmaat van ramp vechten nieuwe volken twee keer zo goed (twee dobbelstenen tegen één). Nog erger als in Brittannia is het een komen en gaan van volken en dat is erg leuk.

Conclusie

History of the World is zonder meer een leuk spel. Het is zo'n spel dat twee keer leuk is. De eerste paar keren, omdat er allerlei verrassingen zijn. Daarna duurt het een tijdje en dan als je het in de gaten krijgt, zijn er allerlei leuke tactische wendingen mogelijk en dat is natuurlijk ook leuk. Het is ook een spel waarbij je een voor één aan de beurt bent en waarbij je eindeloos over je zetten na kunt denken en na een paar ongelukkige dobbelsteenworpen alles weer overnieuw kunt doen. Dat moet je dus niet doen, want als je te lang gaat lopen nadenken gaan de anderen zich vervelen en verziek je het spel voor de anderen. Voor een gezellig avondje met een pot bier op tafel en spelers, die lekker vlot spelen is het een uitstekend spel.

Cycloop