Op Oudejaarsdag heb ik een nieuw spel gespeeld: Empire Builder. De doos van het spel is direct al opvallend. Meestal zijn de dozen van spellen niks, maar die van Empire Builder is de moeite van het bekijken waard. De ontwikkeling van de spoorwegen in de Verenigde Staten ligt ook aan dit spel ten grondslag. Dus dan denk je direct aan 1830 en zo, maar daar lijkt eigenlijk helemaal niet op. Het heeft wel iets weg van Railway Rivals, vooral ook omdat je op het (afwasbare) bord mag tekenen, maar dat heb ik alleen maar van horen zeggen, aangezien ik Railway Rivals nog nooit gespeeld heb. Mijzelf deed het nog het meest denken aan Merchant of Venus, maar dan heel anders.

Bij Empire Builder beschikt men vrijwel continu over 9 mogelijke opdrachten. Met het uitvoeren van een van deze opdrachten, bijvoorbeeld het afleveren van een lading auto's in Miami, kun je geld verdienen, waarmee je nieuwe spoorlijnen kunt financieren, die je in staat stellen andere opdrachten uit te voeren. Natuurlijk probeer je opdrachten uit te zoeken en spoorwegen te leggen, die niet alleen direct cash opleveren, maar ook bij toekomstige opdrachten van belang kunnen zijn.
Bijvoorbeeld bepaalde winstgevende goederen zijn slechts op een paar mogelijke stations verkrijgbaar. Als je de keuze hebt, pak je zo'n station liever mee, dan een station in ''the middle of nowhere''. Degene die dat het beste doet en op een gegeven moment een bepaald bedrag aan geld heeft plus een spoorwegennet, dat een aantal grote steden met elkaar verbindt, wint het spel. Naarmate je het spel vaker speelt en weet welke goederen waar vandaan komen en wat veel voorkomende bestellingen zijn, ga je snel betere resultaten scoren.

De eerste keer dat ik het speelde, ging het met mij erg slecht. Ik begon nog erg goed, had met mijn startkapitaal en de eerste opdrachten een leuk net opgebouwd, totdat ik met vervolgopdrachten bleef zitten, waarmee ik niet uit de voeten kon, aangezien mijn spoorwegennet niet op mijn opdrachten aansloot. Niet getreurd, snel een beurtje overgeslagen en mijn opdrachten ingewisseld voor 9 nieuwe. Weer niets, balen, want die kans is erg klein. Dat herhaalde zich een paar keer.

Ondertussen hadden de anderen mij ruimschoots ingehaald en de nodige strategische posities bezet, zodat ik nagenoeg kansloos voor de eindzege was, maar dat vergalde het plezier niet.... Kleinere plaatsen (zie bord) kunnen immers maar door twee of drie mensen aangedaan worden. Als je daar niet bij bent, dan is je kans verkeken en loop je achter de feiten aan. Uit mijn verhaal lijkt het misschien dat geluk een belangrijke rol speelt het spel, maar dat is zeker niet waar. Het was "just not my day".

Overigens, het is niet verboden op het spoor van een ander te rijden. Alleen, dat kost je natuurlijk wel geld. Geld, dat bij die ander terecht komt. In het begin moet je volgens mij vrijwel al je geld in de ontwikkeling van het spoornet steken en heb je geen cash over om over andermans spoor te rijden, maar in een latere fase is het zelf ontwikkelen van spoorlijnen niet meer lonend aangezien de ontwikkelingskosten gelijk of hoger zijn aan de kosten en je bovendien die sporen waarschijnlijk maar eenmaal kunt gebruiken. Deze keuzes tussen zelf verder ontwikkelen en andermans sporen gebruiken en kijken naar de snelste winst zijn volgens mij bepalend voor de eindoverwinning. Dat aspect maakt het voor mij erg leuk. Ik ben gek op spelletjes waar vooral timing en ''spelinzicht'' erg belangrijk zijn.

Ook in dit spel kun je geld investeren in een grotere en snellere trein. Ook al zo'n leuk timingsprobleem. Je begint allemaal met dezelfde trein, die je kunt inruilen tegen een grotere of een snellere trein en tot slot koop je een trein die zowel groter als sneller is. Van zo'n trein is er dus maar 1 soort. Ik zou niet durven zeggen of je een grotere of een snellere trein moet nemen als tussentrein. De trend is een snellere, maar als de opdrachten er naar zijn, kan een grotere veel voordeliger zijn.
Een laatste leuk aspect van dit spel vind ik het feit dat de winstmarge van de opdrachten gebaseerd is op een kaarsrechte verbinding van de plaats van bestelling naar het dichtstbijzijnde plaats waar je deze goederen kunt krijgen. Als je nooit reeds aangelegd spoor opnieuw zou gebruiken en je zou uitsluitend kaarsrechte verbindingen leggen tussen dichtstbijzijnde leverplaatsen en bestemmingen, dan hou je aan het einde van het spel exact je startkapitaal over. Natuurlijk is dat een hypothetisch geval. Natuurlijk leg je niet altijd kaarsrechte verbindingen, je gebruikt spoor vaker dan eenmaal (je wilt tenslotte winst maken) en bovendien kun je op de afleverplaats van een bepaalde opdracht maar heel zelden goederen krijgen, die je kunt gebruiken voor het vervullen van een volgende opdracht. Als dat wel kan, dan is natuurlijk wel erg prettig en natuurlijk zoek je continu naar opdrachten. die wel zo aansluiten.

Concluderend, Empire Builder is een leuk spel voor 4 a 5 personen. Vooral als het snel gespeeld wordt, staat het garant voor 2 uur speelplezier. Eigenlijk is het bij uitstek geschikt wanneer je bijvoorbeeld lets zoekt voor een avondje spelen.

Cycloop