Recensie	Historie	Openingen	Openingstheorie

Machten

Rusland

Varianten

Diplomacy Remember Russia

Een van de meestvoorkomende fouten die een beginnend diplomacy-speler maakt, is het aanvallen van een land zonder erbij na te denken wat daarvan de gevolgen zijn voor de rest van het bord.
Een klassiek voorbeeld is een conflict tussen Oostenrijk en Italie in de beginjaren. Laat ik zeggen dat dat heel slecht voor beide landen is. Als niet helemaal duidelijk is wat daar mis mee is, dan raad ik enkele lessen strategie bij een bedreven speler aan. Let wel, iedere goede diplomacy-speler heeft als devies dat in diplomacy alles mogelijk is. Dus ook een Oostenrijkse aanval op Italie en omgekeerd, maar dat zijn wel hele extreme omstandigheden. In 99% van de gevallen is het niet goed.
Een minder klassiek voorbeeld is een ondoordachte aanval op Rusland. Dat is een fout die in heel veel partijen gemaakt wordt, zelfs door hele sterke spelers, de elementaire fout die men dan maakt is dat men de stabiliserende waarde van Rusland uit het oog verliest. Rusland is namelijk een vrij zielig landje, dat eigenlijk uit 2 kleine landjes bestaan, een in Scandinavie en omstreken en een op de Balkan.

Echter het wel en wee van het ene landje heeft direct invloed op de kracht van het andere landje. Als je Rusland in het zuiden een break bezorgt, kan je er op rekenen dat de afgebroken eenheid een Scandinavische eenheid is. En daarmee krijgen naties als Duitsland of Engeland een vaak onbedoeld voordeel. De beginnende speler (en soms ook gevorderden) kan vaak niet overzien wat daarvan de gevolgen zijn. Zij realiseren zich niet dat als je met veel moeite de Balkan shuffle (de meestal uiterst dynamische strijd op de Balkan) wint, terwijl er aan de andere kant in Noordwest Europa een land veel sterker is geworden, je in feite niets bereikt hebt. In diplomacy speel je niet alleen tegen je buren, ook het gebeuren op de andere kant van het bord is van directe invloed op jouw resultaat.
Ik zal het een en ander proberen te illustreren met een partijvoorbeeld uit mijn eigen verleden. In het zuiden werd Oostenrijk door een Turks-Italiaanse combine opgerold. Aangezien beiden nogal wantrouwend ten opzichte van elkaar stonden, schoot het met het vervolg slecht op. Rusland kon met kunst en vliegwerk de laatste Oostenrijkse resten en zichzelf op de been houden. In het westen ging het veel sneller. Engeland en Frankrijk walsten in een nog hoger tempo over Duitsland heen en waren op weg de partij te beslissen.
Totdat ze een grote fout maakten. Engeland, hebzuchtig type, pikte Zweden van Rusland in, terwijl Frankrijk dat niet wilde voorkomen. Rusland, kwaad over zo weinig begrip voor de strategische waarde van zijn positie en het kortzichtige spel van de Westerse grootmachten, besloot zoals hij had aangekondigd Sevastopol te "breaken", waarop Turkije in 4 jaar tijd naar 15 supplies uitliep en de overwinning pakte. Dat Frankrijk en Engeland nog steeds goed stonden (resp. 8 en 7 supplies) deed heel weinig meer ter zake. Nu is dit wel een heel extreem voorbeeld en bovendien liet Italie zich nog even heerlijk door Turkije flessen. Echter, je kunt hier veel van leren.

Als er op de andere kant van het bord iets gebeurt dat volgens jou niet goed is, is Rusland vaak het middel om er iets aan te doen. Al doe je zelf niets, onderhandelen doet soms wonderen. (Diplomacy weet je wel!) En zelfs voor Italie en Frankrijk zijn de Russische acties heel belangrijk. Soms zijn echter concrete acties nodig. Als bijvoorbeeld Frankrijk van het bord dreigt te gaan, kan je door Rusland te laten groeien een tweede front openen en Frankrijk op de been houden (als je dat wilt). Of als men middels een Juggernaut (het uiterst aggressieve Turks/Russisch bondgenootschap ) over Oostenrijk heenloopt kun je er als bijv. Engeland iets aan doen door in Scandinavie met Duitsland samen tegen Rusland te gaan werken.

Verder wil ik daarbij nog aantekenen, dat Rusland het enige land is, dat je zonder bezwaren een beetje groter dan jezelf kunt laten worden. Zolang Rusland niet boven de 8, 9 supplies uitkomt, is Rusland nog makkelijk van het bord te slopen. Het is vaak genoeg aangetoond, dat als de omringende landen zich verenigen er voor Rusland erg weinig aan te houden is. Ook dit wordt natuurlijk door de uitgestrektheid van de Russische belangen veroorzaakt.

Dus "Remember Russia and damm those satellites to hell"!