Recensie	Historie	Openingen	Openingstheorie

Machten

Rusland

Varianten

Diplomacy Historie

1973-1974

Met een in Londen gekocht diplomacy-spel wordt on 3 maart 1973 de eerste wedstrijd van de eerste Nederlandse Diplomacyclub gespeeld. De ''Haagsche Diplomacy Club'' is geboren. In de eerste twee jaren worden tientallen face-to-face en vier postale (via briefwisseling) spellen gespeeld door een wisselende groep spelers: gemiddeld een stuk of 10.

1975-1976

Toevallige contacten met minitiature-wargamers leiden tot kennismaking met het Zwitserse hobbyblad "Bumm" (1975) en via dit blad met de vereniging Ducosim (1976). Eind 1976 treedt de "Haagsche Diplomacy Club" toe tot ''Ducosim'' en krijgt een vertegenwoordiger in het landelijk bestuur, die als opdracht heeft het diplomacy op nationale basis van de grond te krijgen. Er zijn nu ongeveer 20 clubspelers.

1977

Eind 1977 brengt Paul Meerts voor de Haagsche Diplomacy club het eerste hobbyzine voor diplomacy uit: "De Gazet van Itchanbul" (Oktober 1977) , later "Conflictgazet" genoemd. In het eerste nummer wordt een afkortingenlijst gegeven en het eerste postale spel (''ITCA'') aangekondigd.

Het spel gaat in nummer twee van start. Een van de spelers is Roger van de Putte, met wie de club via "Bumm" had kennis gemaakt. In dit eerste spel treffen we ook Han Heidema, Kees van den Hoek en Nico Oosterbaan aan. Spelleider is Paul Meerts.
Op 17 december 1977 wordt in Utrecht het eerste Nederlands kampioenschap gespeeld aan twee borden van zes spelers. Winnaar: Paul Meerts, met de meeste supply centers van beide borden. Onder de spelers vinden we verder Han Heidema, Kees van den Hoek en Nico Oosterbaan.

1978

We treffen deze spelers ook aan in de ploeg die de finale 1978 speelt, aangevuld met Roger van de Putte, Sjef van der List en Martijn Pleines. Deze finale vormt de apotheose van een competitiejaar waarin twaalf geregistreerde wedstrijden gespeeld zijn door 23 mensen. De finale wordt in Den Haag uitgevochten op 10 en 16 december 1978. Winnaar wordt Kees van den Hoek.
In de "Conflictgazet" is inmiddels een tweede postaal spel van start gegaan. Het aantal diplomacyspelers in clubverband wordt op 30 geschat.

1979

Het Kampioenschap 1979 wordt gespeeld door uit twee voorronden (15-9-1979 te Utrecht en 20-9-1979 te Den Haag) zes spelers te selecteren. Daarbij voegt zich de Belgische representant, Roger van de Putte. De andere geselecteerden zijn (steeds de drie hoogst geplaatsten van elke partij) Han Heidema, Nico Oosterbaan, Paul Meerts, Sjef van der List, Martijn Pleines en Paul Schuuman.
In de finalepartij is Roger van de Putte absent en wordt vervangen door Van Halteren. Martijn Pleines wint zowel het Nederlands Kampioenschap, als de door Roger van de Putte ingestelde titel ''Superdiplomaat''.
In het jaar 1979 brengt Roger het tweede Nederlandstalige dippyblad uit: "Skilt en Frint".

1980

In 1980 begint het diplomacy-gezelschap in en rond "Ducosim" meer structuur en omvang te krijgen: het aantal mensen buiten de Randstad neemt toe. Namen als die van Rob van der Burg en Henk Revet beginnen op te duiken, ''Groningen'' en ''Amsterdam'' komen aarzelend boven de kim. Wat ''Groningen'' betreft: dit is met name te danken aan de aktiviteiten van Sjef van der List en Paul Bloemen, lid van de Groninger go-club, waar toekomstige kampioenen als Teijo Doornkamp en Jan Feringa kennismaken met het spel.

Op de ''Ducosim-conventie" in Mickery (Amsterdam) maken de diplomacy-spelers als eerste gebruik van de door hen zelf bevochten statutenartikelen over Spelgroepen: op 13 december 1980 melden zij de ''Spelgroep Diplomacy" aan bij het Ducosim-bestuur. Daarmee eindigt de informele situatie waarin de diplomacy-spelers bijeen gehouden worden door een coördinator (Paul Meerts tot in 1979, Roger van de Putte in 1979-1980). Eerstgenoemde wordt voorzitter van het Spelgroepbestuur en tevens coordinator.

De Spelgroep telt officieel 17 leden waaronder 3 Belgen, en is verdeeld in zes afdelingen Groningen, Nijmegen, Utrecht, Amsterdam, Den Haag en Antwerpen. Op dezelfde Mickery-conventie vindt het vierde Nederlands Kampioenschap plaats: Peek, Heidema, Pleines, Cremers, Meerts, Morel en van der List hebben na een opnieuw ingesteld competitiesysteem van geregistreerde wedstijden de eindstreep gehaald. De laatstgenoemde drie eindigen gezamenlijk op de eerste plaats. Gezien het feit dat Sjef van der List ook de ''Superdiplomaat 1980" is, besluit de Spelgroep hem tot Nederlands kampioen aan te wijzen.

Het aantal diplomacyspelers in clubverband is inmiddels opgelopen tot ruim 40.

1981

In 1981 begint de opbloei van diplomacy eerst werkelijk, mede dankzij het bestaan van een organisatorisch verband in de vorm van de Spelgroep. Bovendien komt er een derde - zij het een kort leven beschoren - dippy-zine uit het Amsterdamse blad ''De Diplomaat" van Henk Revet. Daarnaast wordt de "Oegstgeester groep" van Jaap Jacobs "ontdekt" (via buitenlandse bladen), die in de loop van het jaar zijn blad ''Oxymoron'' op de markt brengt (wel een blijvertje). Het aantal deelnemers aan de diplomacycompetitie neemt explosief toe en staat half 1981 al op 70.

De groep "nieuwe spelers" begint de ''oude garde" te verdringen - symbolisch is het beeindigen van het postale spel ''ITCA'' in de zomer van 1981 -, ook al zal Sjef van der List er opnieuw in slagen Kampioen te worden. Op de Utrechtse Conventie van 12 december 1981 verslaat hij de finalegroep: Han Heidema, Frank Mulder, Guus Lobach, Rob van der Burg, Paul Meerts en Jaap Jacobs.
Deze groep vormt het topje van een competitielijst met 119 namen! Daaronder die van de finalisten van het volgend jaar: Jochem van Hal (10e), Ivo Bouwman (18e), Peter Dols (19e), Jan Feringa (26e), Martin van Hal (60e). Deze plaatsingen zijn sterk beïnvloed door het tijdstip waarop men aan de competitie is gaan deelnemen.

Tijdens deze Conventie gaat het coordinatorschap van de Spelgroep over naar Jaap Jacobs en het voorzitterschap naar Rob van der Burg, die tevens ''Superdiplomaat 1981" wordt.

1982

In 1982 zet de groei door. Ook dit jaar een nieuw diplomacyblad, ''Je Maintiendrai'' (Den Haag). Het gebeuren is echter het verschijnen van de eerste Nederlandstalige uitgave van diplomacy en het verschijnen van een artikel van een destijds op veel scholen beschikbaar populair-wetenschappelijke jeugdtijdschrift "Kijk". In een jaar worden er zo'n tienduizend exemplaren verkocht. De Spelgroep wordt in de spelregels vermeld en de oude afdelingen worden, terwille van de contactadressen voor Nederlands diplomacy, aangevuld met Rotterdam, Leiden en Eindhoven.
De reglementen van de Spelgroep worden veranderd: uit de competitie gaan de drie hoogsten naar de finale: daar vindt een gedeeltelijke terugkeer naar het voorrondensysteem plaats doordat de drie andere finalisten uit een voortoernooi moeten komen.

Dit voortoernooi vindt plaats op 30 en 31 oktober 1982 in Den Haag. De eerste dag komen uit de veertien deelnemers de beide broers Jochem en Martin "Pokerface" van Hal als winnaars op beide borden tevoorschijn. De dag daarop spelen de zeven best geplaatsten (minus de winnaars van de vorige dag) een partij die gewonnen wordt door Ivo Bouwman.
Bij deze drie finalisten voegen zich de drie hoogsten van de competitie: Peter Dols, Jan Feringa en Han Heidema, plus Rob van der Burg (in plaats van oud-kampioen Sjef van der List die zijn beurt voorbij laat gaan). Totaal aantal competitiespelers in 1982 is 160, waarvan 103 nieuwe deelnemers.
Op 18 december 1982 wordt in Utrecht de finalepartij gespeeld: Jan Feringa wordt de 6e Nederlandse Kampioen en Peter Dols de 4e "Superdiplomaat"

1983

In 1983 wordt het competitiesysteem geheel overboord gezet. Op 5 en 6 februari 1983 worden de eerste voorronden voor het Nederlands Kampioenschap 1983 gehouden in Groningen. Een recordaantal van 28 mensen neemt deel. Teijo Doornkamp, Rob van der Burg en Ivo Bouwman plaatsen zich voor de finale.
Het Groningse blad "Brutus" treedt met zijn eerste nummer toe tot de rij van Nederlandstalige dippybladen (inmiddels vijf). In dat eerste nummer de start van een van de leukste en sterkste postale partijen aller tijden You Too? Maar liefst 4 toekomstige Nederlandse kampioenen nemen deel aan deze partij. GM is Teijo Doornkamp, AUS Jan Feringa, ENG Han Heidema, FRA Jochem van Hal, GER Rob van der Burg, ITA Roger van der Putte, RUS Ivo Bouwman en TUR Paul Michel. De Brutus wordt opgericht door Rob van der Burg, Jan Feringa (regerend kampioen), Teijo "das Ungeheuer" Doornkamp en Guus Lobach. De redactie van de Brutus is een wisselend collectief van hele sterke spelers, die het Nederlands Kampioenschap de komende jaren zal domineren.
De eerste diplomacy decade wordt op 19 maart 1983 afgesloten met de eerste uitreiking van de ''Wisseltrofee Nederlands Kampioenschap Diplomacy'' (geschonken aan de Spelgroep door oud-voorzitter Paul Meerts) aan de regerende Nederlandse Kampioen: Jan Feringa.

In oktober in Leiden plaatsen zich naast Frank Mulder heel verrassend de nieuwelingen Jan Maarten Cobben en Dennis Kooper voor de finale. Paul Michel, Jaap Jacobs, Paul Meerts en de broers van Hal grijpen naast de prijzen. Han Heidema neemt met de eerste plaats op de postale ratinglijst afscheid als actief diplomacy speler. Roland Bakker neemt de eerste plaats over en verbetert na verloop van tijd de hoogste rating aller tijden. Op 17 december wordt Teijo Doornkamp Nederlands Kampioen met Italie. Volgens velen is hij de sterkste speler van zijn generatie. Op de ftf-ratinglijst staat hij eerste met een rating van 183,27.

1984

Het is vanaf nu moeilijk te schatten hoeveel mensen diplomacy spelen. De schatting is nu zo'n 200. De banden tussen Ducosim en de spelgroep diplomacy onder aanvoering van voorzitter Jan Feringa worden minder hecht. De diplomacy wereld gaat vooral op eigen voet verder en is georganiseerd rond de dippy blaadjes. In 1984 verschijnen de eerste United competities in de diplomacy blaadjes. De eerste spruit van de diplomacy-boom buiten het spel zelf.
Tijdens de voorronde in Groningen op 11 en 12 februari nemen 37 mensen deel aan de race naar de finale. Het naar de uitvinder van diplomacy genoemde Calhamer puntensysteem doet zijn intrede en bevalt uitstekend. Peter Aars, Brutus-redacteur, wordt winnaar en neemt Ivo Bouwman (JM) en Rob van der Burg (Brutus) mee naar de finale. Frank Mulder (4), Jan Feringa (7), Paul Michel (8), Dennis Kooper (12) en vele anderen redden het niet. In de achterhoede debuteren Peter Mulder (33) en Gerrit-Jan Hondelink (28).
Rob van der Burg stopt met diplomacy om een boek te schrijven, waar verder nooit meer iemand iets over gehoord heeft. Heino Koning vervangt hem in de finale. De diplomacy wereld moet het verder ook doen zonder de uiterst talentvolle Martin van Hal, die onverwachts overlijdt.
In oktober geven 35 spelers acte de presence tijdens de voorronde in Leiden. Weer wint die dekselse Jan Maarten Cobben, nu voor Roland Bakker en Paul Michel (beiden JM-redactieleden). Jan Feringa eindigt als 15e.
Op 8 en 9 december wordt de finale gespeeld en beleeft Paul Michel zijn finest diplomacy-hour en wordt Nederlands kampioen met Frankrijk. Paul is de tegenpool van Teijo en ook een bijzonder sterke speler. Paul eindigt ook bovenaan de ftf ratinglijst met 209,94, de eerste met een rating van meer dan 200.

Calhamer systeem:
- meer dan 18 supplies: 30 CP, de rest 0
- minder dan 18: iedereen het minimum van 3 maal het aantal supplies of 10 plus het aantal supplies min het aantal supplies dat de winnaar over de 8 is gegaan. Voor de winnaars geldt die laatste aftrek uiteraard niet en bovendien krijgt een ongedeelde winnaar 2 bonuspunten.

1985

De Domino Principle verschijnt (Alpen aan de Rijn/Delft) onder redactie van een aantal sterke en minder sterke diplomacy-spelers (Lex Pater (eerder JM), Erik Joustra, Jeroen Dijk en Jos Krijnen) officieel ook een diplomacy blad, maar United voert er al snel de boventoon. Lex besluit daarop met Dennis Kooper de TANSTAAFL te gaan doen, totdat dat ook een echt United-blad wordt. Hauke Jansen en Roland Bakker stoppen met de JM, maar Paul Michel versterkt zich met John en Ruud Zonneveld, Arthur Faber en Dianne Kaho.

Tijdens de voorronden in Groningen plaatsen 3 leden van de oude garde zich voor de finale. JM-er Ivo Bouwman wint en ook de Brutus-redactieleden Teijo Doornkamp en Guus Lobach plaatsen zich. Teijo en Guus nemen vervolgens afscheid van de Brutus en worden vervangen door Gerrit-Jan Hondelink, Peter Mulder en Redmer Alma. In Leiden plaatsen Gerrit-Jan en Peter zich meteen ook maar voor de finale samen met winnaar Dirk-Jan Out. Roland Bakker (4), Erno Eekelschot (6), John Zonneveld (14) en Lex Pater (40) plaatsen zich net niet. Er doen 42 spelers mee aan de voorronden in Leiden. Paul Meerts neemt afscheid als actief speler met een 35e plaats.

De finale wordt verrassend gewonnen door Gerrit-Jan Hondelink met Frankrijk voor Peter Mulder en Paul Michel. Roland Bakker staat bovenaan de ftf ratinglijst met 203,69.

De diplomacy wereld ontdekt de spelgroep Enkhuizen, die vele bijzonder kleurrijke spelers voortbrengt, o.a. Henry Jansen, Rob van Wijngaarden, Paul van Leijen, Jan de Groot, Erno Eekelschot en niet te vergeten het blad de Strijdkeet.

1986

Apeldoorn wordt ingetekend op de diplomacy landkaart. Apeldoorn zal sterke spelers als Theo Jansma en Eltjo Verweij voortbrengen.
In Leiden is het come-back time. Lex Pater komt terug van een 40e plaats, wint de voorronden en plaatst zich voor de finale samen met Jaap Jacobs, die voor het eerst sinds 1981 van zich doet spreken als speler en met een finaleplaats aan de haal gaat. Tomas Dokoupil beleeft zijn finest hour als diplomacy speler en plaatst zich ook. Jan Maarten Cobben, tweevoudig Leids winnaar, valt net buiten de prijzen en wordt vierde. Verderop Dirk-Jan Out (5), Roland Bakker (7), Erno Eekelschot (15), Paul Michel (17), John Zonneveld (17), Ivo Bouwman (20) en Peter Mulder (21). In de achterhoede debuteert Ron Huising met een 38e plaats.

In Groningen begint een Noord-Nederlandse diplomacy competitie getiteld de Gemeenste Boer wedstrijden. Eerste winnaar wordt Hilde Niezen, het eerste vrouwelijke wapenfeit in diplomacyland. Bijna had Groningen ook de primeur van de eerste vrouwelijke finalist van het Nederlands kampioenschap. Kathinka de Wolf wordt gedeeld vierde met Paul Michel en Ron Huising. Brutus-redactieleden Nico Viet en Peter Mulder (winnaar) plaatsen zich met John Zonneveld (Je Maintiendrai-redacteur) voor de finale. Jan Feringa (7), Ivo Bouwman (9), Guus Lobach (16) , Teijo Doornkamp (22) en Roland Bakker (24) komen er niet aan te pas.

De finale wordt voor het eerst in Den Haag gespeeld en wederom gewonnen door Gerrit-Jan Hondelink, ditmaal met Duitsland. Ditmaal voert hij ook de ftf-ratinglijst aan met 210,82.

De eerste Europese kampioenschappen worden een clash tussen de zeer "kleffe" midden-Europese/Duitse spelstijl en de veel hardere Nederlandse "free for all"-stijl. De Nederlanders maken het elkaar erg lastig en geven de titel dan ook weg aan de Duitser Christoph Schunck. Toch is de algemene mening, dat de Nederlanders en Engelsen door de veel hardere onderlinge competitie qua speelsterkte superieur zijn aan de andere Europeanen.

De eerste computernetwerken worden gemeengoed en natuurlijk wordt er ook diplomacy gespeeld. De computerpartijen laten ook zien, dat de speelsterkte in Nederland veel hoger is dan in andere delen van de wereld, zoals de VS.

1987

Kathinka de Wolf wordt voorzitter van de Spelgroep, maar de inbreng van die Spelgroep is nog maar heel gering. Nico van Maarseveen gaat een nieuw diplomacy blad uitgeven, Boromir, dat al heel snel weer ter ziele gaat, evenals de Tanstaafl.

Roland Bakker wint de voorronde in Leiden. De andere finalisten zijn verrassingen, Marcel Vink en Albertus Koster, twee spelers, die al jaren meedoen, maar nog nooit iets opzienbarends hebben gewonnen.

Peter Mulder wint de Gemeenste Boer-wedstrijden en ook de Groninger voorronde. Eindelijk weet Erno Eekelschot als eerste Enkhuizer door te dringen tot de finale, net als Theo Jansma namens Apeldoorn.

De finalepartij in Utrecht wordt een heroisch gevecht tussen Peter Mulder en Gerrit-Jan Hondelink, maar de derde Groninger Albertus Koster wordt uiteindelijk met Engeland kampioen. Albertus haalt een hele hoge ftf-rating van 212,38, maar wordt overtroffen door Jan Maarten Cobben met 227,79.

Ivo Bouwman, die tijdens de Leidse voorronde nog knap vierde was geworden, komt onverwachts om het leven. Zijn dood, het einde van You Too, de toevloed aan geboortekaartjes en andere leuke spellen zijn een keerpunt in de diplomacy wereld. Een hele generatie neemt afscheid.

In Utrecht en Amsterdam start onder bezielende leiding van Ron Huising de Amstrecht-competitie. Door deze wedstrijden stijgt het aantal diplomacy spelers in de komende jaren naar een hoogtepunt. Op een gegeven moment kent Amstrecht meer dan 120 spelers.

1988

Ron Huising wordt lid van het bestuur van de Spelgroep en de voorronde verhuist van Leiden naar Amsterdam. Die voorronde wordt gewonnen door Gerrit-Jan Hondelink voor zijn eeuwige rivaal Peter Mulder en JM-redacteur John Zonneveld. Erno Eekelschot en Roland Bakker eindigen samen op de 13e plaats. Jaap Jacobs deelt de 17e plaats met debutant Kasper van Someren, Nico Oosterbaan maakt een weinig succesvolle come-back en eindigt als 28e, de diplomacy wereld zet met Anton Konings (36) Assen op de kaart.
In de Groninger voorronde plaatst Ron Huising zich meteen ook maar voor de finale. Ook Paul Stouthard breekt door en plaatst zich voor de finale. De voorronde wordt gewonnen door de onnavolgbare Albrecht Dekker, die daarmee aan een indrukwekkende opmars als diplomacy-speler begint. Nicky wordt nu 9e. Kasper 14e.

Albertus Koster wint de "gemeenste boer"-competitie, voert dit jaar de ftf-ratinglijst aan met 198,62 en laat zien dat hij een waardig kampioen is, maar in de finale delft hij het onderspit (3e) tegen Gerrit-Jan Hondelink, die voor de derde keer kampioen wordt, met Frankrijk ditmaal. Een nog niet eerder vertoond wapenfeit. John Zonnveld wordt tweede in de finale.

1989

In 1989 plaatsen zich bij de voorrondes in Groningen drie nieuwe spelers zich voor het eerst in hun carriere voor de finale. Willem Moene wint de voorronde, gevolgd door Hildo Krop en Paul Shah. Ronald Hoekstra debuteert met een 12e plaats.

Albrecht Dekker laat wederom zien, dat hij een groot talent is en wint wederom een voorronde, de Amsterdamse ditmaal. Anton Konings breekt tijdens deze voorronde ook definitief door en plaatst zich voor de finale. Hij wordt dit jaar ook Gemeenste Boer. Als derde gaat Boudewijn van Schalkwijk naar de finale, een speler die al langer meespeelde, maar nog niet eerder zo opgevallen was.

Al deze veelbelovende talenten kunnen het in de finale niet bolwerken tegen Gerrit-Jan Hondelink, die met Frankrijk voor de vierde keer de finale wint en Nederlands kampioen wordt.

De meeste diplomacy spelers ontdekken dat er andere spellen zijn dan alleen maar diplomacy. Voor de eerste keer doet de crème de la crème van de diplomacy wereld mee aan de Europese kampioenschappen bordspellen tijdens Spiel'89, diplomacy-crack van weleer Han Heidema is scheidsrechter, een nieuwe spruit aan de diplomacy-boom, zoals ook 999-games en het Spellenspektakel ooit begonnen is met het spelen van diplomacy door Michael Bruinsma.

1990

De Amsterdammers nemen het heft definitief in handen. Albrecht Dekker wint voor de derde maal op rij een voorronde en wordt vergezeld door zijn stadgenoten Hildo Krop en Kasper van Someren. Willem Moene (6), John Zonneveld (10) en Ron Huising (14) blijven overeind, maar in de achterhoede illustere namen als Erno Eekelschot (22), Paul Michel (31), Tomas Dokoupil (32) en Jaap Jacobs (26).

In de Groninger voorronde plaatsen zich Peter Mulder, Ron Huising en Bert Herkendaal, een relatief onbekende speler uit de Amstrecht-school.

In de finale trekt Kasper van Someren aan het langste eind en wordt met Turkije Nederlands Kampioen.

1991

Het bestuur van de Spelgroep, de Amstrecht-competite en de redactie van de JM gaan over in handen van Rene de Groot en Willem Moene als Ron Huising en Erno Eekelschot langdurig naar de VS vertrekken. De Amstrecht sterft zonder de bezielende leiding van Ron een stille dood en daarmee breekt er zwaar weer aan voor diplomacy minnend Nederland. Ondertussen neemt Nico Viet de Brutus-eindredactie over van Gerrit-Jan Hondelink.

Het nieuwe bestuur van de Spelgroep besluit om de succesvolle voorronde formule te veranderen en 4 1-daagse voorrondes te gaan organiseren. Dat houdt Nico Viet, Michel Vogelpoel, Andre Herkendaal, Paul Stouthard, Hugo Keijzer en Gerrit-Jan Hondelink niet tegen om zich voor de finale te plaatsen. Uiteindelijk wordt in Utrecht Hugo Keijzer Nederlands Kampioen met Italie.

1992-1999

Voor de diplomacy wereld breken de donkere middeleeuwen aan. De voorrondes kennen steeds minder deelnemers en komen op een laag pitje te staan en de diplomacy bladen schakelen over op andere spellen. Alle blaadjes? Nee, niet alle blaadjes, in de buitenwijken van Zoetermeer ontstaat door de initiatieven van Jules van Els een groep fanatieke diplomacy spelers, die uiteindelijk samen met Rene de Groot, het diplomacyblaadje het Dipship oprichten. Zelfs de competitie om de Superdiplomaat titel wordt nieuw leven ingeblazen. Verder keren Erno en Ron terug uit de VS en richten hun eigen spelletjeszaak, de Joker, op in Utrecht. Die groep organiseert nog lange tijd voorronden en kampioenschappen, totdat Erno en Ron in 1997 stoppen met de organisatie.

De kampioenen uit de Middeleeuwen:

1992: Erno Eekelschot.
1993: Hugo Keijser
1994: Bert Prinsen
1995: Rene de Groot
1996: Rene de Groot
1997: Wouter Das

2001-2002

De Renaissance. Vanaf 2000 wordt Diplomacy nieuw leven ingeblazen. Het begint met de site Dutch Diplomacy, opgericht door Bart en Gijs van Lieshout, waar electronisch gespeeld wordt.
Vanaf 2001 onderneemt Ronald Lokers pogingen om diplomacy nieuw leven in te blazen en richt de succesvolle Dutch Diplomacy Association op. Niet in de laatste plaats door de samenwerking met Erno Eekelschot en Ron Huising. Vanaf januari 2002 wordt er weer maandelijks in hun spellenzaak de Joker face-to-face diplomacy gespeeld en wordt er een nieuwe ratinglijst gemaakt. Op de lijst staan einde 2002 al zo'n 125 spelers.

En dan wordt er anno 2002 ook weer een NK diplomacy verspeeld met een kwalificatie middels voorronden. Uiteindelijk plaatsen Wouter Das, Ronald Lokers, Rene de Groot, Erno Eekelschot, Rutger Fiesler, Marcel van Hoogstraten en Roelof van der Laan zich voor de finale. Erno weet met Italie na 10 jaar zijn tweede kampioenschap binnen te halen.